മാറു 23, 1993

കാലത്തേ ക്ലാസില്‍ പോയി.

രശ്മിയുടെ കല്യാണമായിട്ട് അവള്‍ ആണ്‍പിള്ളാരെ ആരെയും അറിയിച്ചില്ല. ആരോടു പറഞ്ഞാലും എന്നോട് പറയരുത് എന്ന് ഉമയോട് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞതായും കേട്ടു.

അത് കേട്ടിട്ട് എന്റെ ഹൃദയം ചുരുങ്ങുകയും മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഒടിയാനും പോയി. കാരണം, രശ്മി കാണാന്‍ കളറുണ്ട്. മുടിക്ക് നല്ല നീട്ടവുമുണ്ട് എന്നതല്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് അവളോട് ഒരു അമ്മായിയുടേ മോള്‍ ഫീ‍ലിങ്ങായിരുന്നു. അതാ.

‘ഡീ രശ്മീ.. നീ മലയാളിയാണെന്ന് ആരും വിശ്വസിക്കില്ല. കണ്ടാല്‍ നേപ്പാളിക്ക് കൊറിയക്കാരിയിലുണ്ടായ ക്ടാവിനെ പോലെയേ തോന്നൂ കേട്ടോ‘ എന്നൊരു ഡയലോഗ് എന്നോ തമാശക്ക് പറഞ്ഞുവെന്നതൊഴിച്ചാല്‍ ഞാനവളെ ഒരിക്കലും കളിയാക്കിയിട്ടില്ല.

തന്നെയുമല്ല, അവള്‍ എനിക്ക് നിശാഗന്ധിയുടെ ഒരു ഇലയും രണ്ട് ഒണക്ക മൊസോണ്ട കൊമ്പും തന്നതിന് പരിഹാരമായി ഞാന്‍ നല്ല പുഷ്ടിഗുണമുള്ള എവര്‍ ഗ്രീന്റെ‍ രണ്ട് തയ്യും, ആനച്ചെവി ചെടിയുടെ തൈ മൂന്നണ്ണവും (അന്താരാഷ്ട്ര മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ഒന്നിന് പതിഞ്ച് രൂപ വിലയുള്ളത്!) ഫ്രീയായി കൊടുത്തിട്ടുമുണ്ട്.

ആ അവളെന്നെ പറ്റി ഇങ്ങിനെയൊരു അഭിപ്രായം പറയുമെന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.

അവളുടെ ചമ്മിയ നേപ്പാളി മുഖത്തിന്റെ ക്ലോസപ്പ് കണ്ടിട്ടേ ഇനി എന്തുമുള്ളൂ എന്ന അഭിപ്രായം പൊതുവായിരുന്നു.

കേയാര്‍ വെസത്സില്‍ നിന്ന് 12.50 ന്റെ ഒരു അലൂമിനീയം പൂട്ടും കുറ്റി വിത്ത് കുടം വാങ്ങി, അത് വാഷിങ്ങ് മെഷിന്‍ പാക്ക് ചെയ്യുമ്പോലെ പാക്ക് ചെയ്പിച്ചു. ആ‍ ഐഡിയ മാത്തന്റെയായിരുന്നു.

അങ്ങിനെ പതിനൊന്ന് പേര്‍ കൂടി, മൂന്ന് ഓട്ടൊയുമായി വാഷിങ്ങ് മെഷീനുമായി അവളുടെ വീട്ടില്‍ പോയി.

19 വയസ്സുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ഇത്രക്കും ചമ്മി ഞാന്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.

അവിടെ നിന്ന് ഒന്നും കഴിച്ചില്ല. നാളെ, കല്യാണത്തിന് വരാന്‍ ടൈമുണ്ടാകില്ല. ക്ഷമിക്കണം. എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച് പോന്നു. അങ്ങിനെ ഡീസന്റായി പ്രതികാരം ചെയ്തു. എന്തൊരു സാറ്റിസ്‌ഫാക്ഷന്‍!!

ഇന്ന് സൈനുവിന് ഒരു കത്തെയച്ചിരുന്നു.

എണീറ്റത്: 6 മണി
കിടന്നത്: .....