മെയ് 6, 1993

ഇന്നലെ ഇടപ്പള്ളിപ്പെരുന്നാളിന് പോയിട്ട് ഇന്ന് പുലര്‍ച്ചെ 3 മണിക്കാണ് വന്ന് കിടന്നത്. അതോണ്ട് എണീക്കാന്‍ ലേയ്റ്റായി.

കാലത്ത് ഡ്രൈവിങ്ങിന് പോയി. പേരാമ്പ്ര സൈഡിലേക്കാണിന്ന് ഓടിച്ചത്. ഇപ്പോള്‍ വണ്ടി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാവുന്നൊക്കെയുണ്ട്. മുന്നത്തെ പോലെയല്ല.

റോഡിന്റെ ഇടത് ഭാഗത്തുകൂടെ നേരെ വണ്ടി ഓടിക്കാന്‍ നമുക്ക് ന്യായമായും അധികാരമുണ്ടെന്നും എതിരേ വണ്ടികള്‍ കയറി വരുമ്പോള്‍ പേടിച്ച് സൈഡിലേക്കിറക്കേണ്ട യാതൊരു ആ‍വശ്യമില്ലെന്നും മാഷ് പറഞ്ഞു. പകരം, ഹോണ്‍ അടിച്ചും ഡിപ്പടിച്ചും അവന്മാരെ വിരട്ടണം ത്രേ!

പേടിയുണ്ടായിട്ടൊന്നുമല്ല, പക്ഷെ തമിഴന്‍ ലോറിയും ഫാസ്റ്റ് പാ‍സഞ്ചറും ഓവര്‍ട്ടേക്ക് ചെയ്ത് നമ്മുടെ നേരെ വരണ ആ വരവു കാണുമ്പോള്‍ അന്തപ്രാണന്‍ കത്തി ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി വണ്ടി സൈഡിലേക്കിറങ്ങിപ്പോണതാ മാഷേ എന്ന് ഞാന്‍ പ്രതിവചിച്ചു.

പിന്നെ ഇറച്ചിയില്‍ മണ്ണായി കിടക്കാന്‍ കണ്ടിടത്തോളം വല്യ എയിമൊന്നുമില്ല. തന്നെയുമല്ല, ഞാന്‍ ചത്താല്‍ നമ്മുടെ ലൊക്കാലിറ്റിയിലുള്ള പെണ്‍കുട്ടികളെ മുഴുവന്‍ പിന്നെ ആരു കെട്ടും??

ഡ്രൈവിങ്ങ് കഴിഞ്ഞുവന്ന്, കഞ്ഞികുടികഴിഞ്ഞ് നേരെ പാടത്തേക്ക് പോയി.

തോട്ടുവരമ്പത്തെ വല്യ കണ്ടം മൊത്തം കളച്ച് കഴിച്ചു. സതീശന്റെ കണ്ടത്തിന്റെ സൈഡില്‍ത്തെ മാത്രേ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളൂ. അത് വല്ല, സ്കൈയില്‍ ചെരിച്ച് വച്ച കനത്തിലാ അവന്‍ ചെത്തി വച്ചേക്കുക. പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ‘നഖം കൊണ്ട് ചോറുണ്ടാ വയറ് നിറയില്ല’ മനസ്സിലാവണ്ടേ? പാവം!

ഇന്ന് ചേച്ചി വരണ കാരണം, ആട്ടെര്‍‌ച്ചിയായിരുന്നു‍ കൂട്ടാന്. അതോണ്ട് വരമ്പുകള വേഗം തീര്‍ന്നു. ഒരുമണിയാവുമ്പോഴേക്കും ഒരു കണ്ടം ഫിനിഷ് ചെയ്ത് കയ്യും കാലും തേച്ചെഴുകി നമ്മള്‍ വീട്ടിലെത്തി.

ചേച്ചി വന്നപ്പോള്‍ ജയ ബേക്കറിയില്‍ നിന്ന് ആറ്‌ ജിലേബിയും ആറ്‌ ലഡുവും വാങ്ങി കൊണ്ടു വന്നിരുന്നു.

നാലുമണിക്ക് ചായക്ക് കടിയായി അടുക്കളഭാഗത്തിരുന്ന് ഈരണ്ടെ‌ണ്ണം വീതമേ കഴിച്ചുള്ളൂ.. പക്ഷെ, വൈന്നാരമായപ്പോഴേക്കും ആകെ മൊത്തം ഒരു മന്ദത‍ ബാധിച്ചു. ഇന്നലത്തെ ഉറക്കവും ബാക്കിയുണ്ടല്ലോ? അതുകൊണ്ട് രാത്രി സഞ്ചാരത്തിന് പോയില്ല. വേഗം വന്ന് കിടന്നു.

എണീറ്റത്: 8:40 ന്
കിടന്നത്: 9:25 ന്